"Zacht geland & Krachtig beëdigd" - over onboarding gesproken

"Landed softly & Sworn-in strongly" - speaking of onboarding

28 aug, 2026

[English summary below]

Disclaimer: Dit stuk is vanuit persoonlijke opvattingen geschreven. De geuite meningen en standpunten weerspiegelen dan ook niet noodzakelijkerwijs het officiële beleid of de standpunten van betrokken partijen. Wel is de inhoud van dit stuk op voorhand afgestemd. 

Inmiddels werk ik ruim twee maanden als Data Community Manager bij de NVWA: een overheidsinstantie die zich met man en macht inzet voor mens, dier en milieu. Ik kan bijna niet geloven dat er al zo'n 15 weken voorbij zijn sinds ik het telefoontje ontving van mijn leidinggevende: "Manon, we willen jou heel graag verwelkomen in ons team!"

Onderdeel worden van het Centrale Data Team? Bij de NVWA? Hoe spannend! Zowel het onboarden (= het aan de slag kunnen en kennismaken) als het inwerken (= het wegwijs gemaakt worden in het werk zelf) ervaar ik als erg fijn. Een warm welkom heb ik dus zeker gevoeld. Zèlfs tussen alle ongekend warme hittegolven van dit jaar door!
 
Het begon eigenlijk al vóór mijn eerste werkdag - met dat verlossende telefoontje, uiteraard - maar ook met een mooie bos bloemen aan de deur en met een verrassingsbox vol handige kantooritems.
[tekst gaat verder na de foto]

Hoe je het ook wendt of keert: een bosje bloemen is altijd aangenaam!

Die cadeaus waren oprecht leuk! Maar wat me het meest is bijgebleven, zijn natuurlijk niet de toegestuurde bloemen of spullen; het zijn de fijne mensen! Dat je mag 'binnenkomen' en mag landen bij de NVWA. En dat de medewerkers net zo nieuwsgierig zijn naar jou, als jij naar hen. Ook als mens - en niet per se alleen als collega.
 
Grappig genoeg deed het me denken aan het begin van een goede liefdesrelatie: je hebt een paar dates en het klikt. En dan kies je ervoor om samen tijd te gaan investeren. Je gunt elkaar de ruimte om te wennen, zonder meteen te hard van stapel te lopen. Zoals het hoort.
 
Bij de NVWA verliep dat 'elkaar leren kennen' via veel één-op-één koffies met aardige, nieuwe collega's, een paar zomerse borrels en een activiteiten-tweedaagse met meerdere kersverse managers en experts. Ook ben ik geleidelijk aan ‘ingeburgerd’ in de hybride werkcultuur;

Ik werk namelijk deels vanuit mijn persoonlijke kantoor in Breda en deels vanuit het NVWA hoofdkantoor in Utrecht.
[tekst gaat verder na de foto]

Kaartenspel tijdens één van de activiteiten van de onboarding-tweedaagse, in Van der Valk in Leusden.

Precies wat ik nodig had: de tijd om te wennen en het gevoel dat ik op mijn plek zit! In een korte tijd heb ik zeer veel mensen ontmoet vanuit alle uithoeken van de NVWA. En als een ‘data-spin in het web’ sta ik ervan versteld hoeveel er achter de schermen gebeurt. Hoe gedreven iedereen is.
 
Ik kijk er dan ook naar uit om samen met mijn teamgenoten verder te werken aan vraagstukken en projecten rondom data, AI, ICT, management, kennisuitwisseling en communicatie. Dat had ik ook al benadrukt in mijn vorige blog, maar dat enthousiasme blijft alleen maar doorgroeien.

Ook omdat alles waaraan gewerkt wordt in het belang van onze maatschappij is. In dat kader, is er trouwens nog één belangrijk onboardingselement aan de orde. Als kers op de ambtenaren-taart… 
  [tekst gaat verder na de foto]

Na het doen van de belofte! De foto is gemaakt door mijn leidinggevende tijdens de beëdigingsceremonie in de NVWA “Koepel" te Veenendaal.

Want: bij de start van deze rol hoort namelijk de officiële, ambtelijke beëdiging: een wettelijke plicht voor iedereen die voor het Rijk gaat werken. Hierbij leg je omwille van integriteit een formele belofte of eed af. Aangezien de NVWA als agentschap valt onder het Ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) - en in mindere mate ook het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) - geldt die plicht dus ook voor mij.

De eed is religieus van aard, de belofte neutraal. Als atheïst koos ik er dus voor om de belofte te doen. EN daarmee zit de onboarding er voor mij wel zo'n beetje op, nu. Het inwerken, daarentegen? Dat is nog maar net begonnen! Maar voor ik verder ga, ga ik eerst genieten van een verre reis om alle eerste indrukken te laten bezinken. Samen met mijn man, bij wie ik - heel toepasselijk - niet zo’n 15 weken geleden, maar al zo’n 15 jaar geleden begon met de eerste, nodige kennismakingsdrankjes! 😉

---

Mocht je nu meer willen weten over de NVWA, dann leidt de groene knop hieronder je rechtstreeks naar de website! En ben je nieuwsgierig naar meer? Blijf dan mijn kanalen volgen. Ik zal namelijk wel vaker wat delen, op persoonlijke noot, rekening houdend met de belangen van de NVWA en van de ministeries. Èn mijn nu officieel bezegelde rol als: ambtenaar.  

NVWA - Home

English summary:

After just over two months as a Data Community Manager at the Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority (NVWA), I reflect on feeling welcome at the NVWA via this blog post. From thoughtful gestures and countless coffee conversations, to gradually finding my way within a large and complex organisation: the onboarding process has given me the time and space to land softly, while my official oath of office marked a powerful conclusion to this first chapter. With the onboarding phase now largely complete, the real journey of learning, connecting and contributing has only just begun... Stay tuned!

*Disclaimer: This blog reflects my personal views and does not necessarily represent the official policies, statements, or positions of the organisations involved. Its content was, however, cross-checked and coordinated with the relevant parties in advance.*

Met dank aan de NVWA, het ministerie van LVVN en het ministerie van VWS

Foto's: eigen gebruik/eigendom

door Manon 10 augustus 2026
A good leader looks beyond the end of their (or even a dog's) nose...
door Manon 27 juli 2026
Interview with De Telegraaf: why does that monkey have an orange mouth?
door Manon 22 juli 2026
Tailored lecture for the government: about the harmful genetic effects of exotic species